PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Het succes van de behandeling van een prolactinoom: wanneer stoppen met dopamineagonisten?
Author(s): DE BEIR R, LAPAUW B, SHADID S, VANSEVENANT M, GT’SJOEN
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 74    Issue: 5   Date: 2018   
Pages: 340-348
DOI: 10.2143/TVG.74.05.2002541

Abstract :
Prolactinomen zijn de meest voorkomende hypofyseadenomen. Dopamineagonisten (DA) zijn de eerstekeuzebehandeling. Kan een prolactinoom verdwijnen onder medicamen­teuze behandeling en hoe lang moet de behandeling aangehouden worden?
De grote variatie in blijvende remissiekans na stopzetting van de DA bewijst dat succesvolle stopzetting van behandeling bij bepaalde patiënten mogelijk is, maar dat remissie individueel moeilijk voorspelbaar is, mede door de schaarste aan eenduidige determinanten van succes. In de klinische praktijk volgt men het best de aanbevelingen van de recentste richtlijn van 2011: “behandeling met DA kan afgebouwd en uiteindelijk stopgezet worden na een behandeling van minstens twee jaar bij patiënten met een normaal serumprolactine en een normale MRI van de hypofyse voor stopzetting”. Opvolging van de patiënt is voornamelijk belangrijk in het eerste jaar na onderbreking, daar recidief voornamelijk in die periode voorkomt.
De gelijkaardige remissiekans na een tweede poging suggereert dat behandeling niet noodzakelijk levenslang voortgezet moet worden na een gefaalde eerst poging.
Door de grote mate van heterogeniteit tussen verschillende beschikbare studies over medicatiestop is onderlinge vergelijking moeilijk. Grootschalig vergelijkend prospectief onderzoek met een langdurige opvolging is bijgevolg noodzakelijk om de optimale timing van stopzetting en predictieve factoren voor remissie te bepalen en zo richtlijnen te optimaliseren.






The success of treatment of prolactinomas: when can dopamine agonists be discontinued?
Prolactinomas are the most common functional pituitary adenomas. Dopamine agonists are the treatment of choice for these prolactin-secreting pituitary adenomas. Currently, there is no consensus on the optimal withdrawal strategy and the question whether lifelong treatment is required. The high range of remission rates after dopamine agonist withdrawal proves that withdrawal can be successful, but individually difficult to predict, probably due to the paucity of determinants for success. The latest 2011 guideline can be applied in clinical practice: “dopamine agonist therapy can be tapered and perhaps discontinued in patients treated with dopamine agonists for at least 2 years, who no longer have elevated serum prolactin, and who have no ­vi-sible tumor remnant on MRI”. Follow-up is espe­cially important in the first year after withdrawal, as relapse mostly occurs in that time span.
The similar remission rate after a second attempt suggests that a failed first attempt does not necessarily imply lifelong treatment. Comparison is difficult due to the high degree of heterogeneity between studies. Large prospective comparative studies with long-term follow-up are therefore necessary to determine the optimal timing of withdrawal and predictive factors for remission.


download article




18.206.48.142.