PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Middelenmisbruik bij artsen
Author(s): VAN CROMBRUGGE L, MATTHYS D, VAN HEERINGEN C
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 65    Issue: 19   Date: 2009   
Pages: 875-879
DOI: 10.2143/TVG.65.19.2000619

Abstract :
Middelenmisbruik en -afhankelijkheid bij artsen is een belangrijk maatschappelijk probleem: artsen hebben immers een grote verantwoordelijkheid voor de gezondheidszorg in de maatschappij. Men schat dat 10 tot 14% van de artsen tijdens hun loopbaan geconfronteerd wordt met een middelengebonden probleem. Dit correleert met de prevalentie bij de algemene bevolking. Artsen misbruiken echter meer voorgeschreven medicamenten, maar minder illegale drugs. Alcoholmisbruik komt het meest voor. Spoedartsen, psychiaters en anesthesisten vormen een risicogroep.
De persoonlijkheid van artsen, opgroeien in een disfunctionele familie, psychiatrische aandoeningen en een familiale voorgeschiedenis van middelenmisbruik en -afhankelijkheid zijn risicofactoren. De werkdruk waarmee artsen geconfronteerd worden, is een negatieve factor.
Artsen geloven dat ze immuun zijn voor middelengebonden stoornissen. Reeds tijdens hun opleiding leerden ze om bepaalde signalen en emoties als verdedigingsmechanisme te onderdrukken. Ze ontkennen hun probleem uit schrik voor de financiële, maatschappelijke en wettelijke gevolgen. Slechts wanneer de klinische prestaties van de arts afnemen, wordt zijn middelenprobleem ontdekt. De arts zal in eerste instantie alles ontkennen. Het inroepen van een deskundig interventieteam kan hulp bieden.
De behandeling van verslaafde artsen verschilt niet van de gewone behandeling: detoxificatie, abstinentie, intensieve educatie en rehabilitatie. Artsen doen het wel beter in dit proces dan de gemiddelde bevolking. Tot 70% keert terug naar de werkvloer. Tussen 70 en 90% bereikt een totale abstinentie.





Substance use disorder among physicians
Substance use disorder is the most important reason for physician impairment. It constitutes an important society problem, as doctors are responsible for the health of the general population. Literature data indicate that 10-14% of all physicians are confronted with an addiction problem during their career: this correlates with the prevalence among the general population. Physicians however use more medication by prescription, but less illegal drugs. Alcohol is the most often misused substance. Differences do occur between the medical specialities regarding drug abuse: psychiatrists, emergency doctors and anaesthesiologists are more at risk.
The personality of physicians, being exposed to a dysfunctional family during childhood, a history of psychiatric diseases and of familial drug use disorders are risk factors. The stress and occupational burden of physicians are negatively influencing factors.
Doctors believe that they are immune for substance use disorders. During their education they learn as a defence mechanism to neglect certain signals and emotions. They also disregard their problem because they are afraid of the financial, social and legal consequences. Several years pass before they search help. Once the clinical performance of the physician apparently deteriorates, the substance use disorder is often detected. Then it is already a long-standing problem. The impaired physician will most of the time deny everything. It may be useful to request an intervention team with a professional. The treatment of addicted physicians does not differ from that of the general population, including successively detoxification, abstinence, intensive education and rehabilitation. Physicians however display a better outcome than the general population. Up to 70% return to their work place. Between 70 and 90% reach total abstinence.

download article




34.229.113.106.