PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
next article in this issue  

Document Details :

Title: Nieuws in urgentiegeneeskunde: een kritische literatuurstudie
Author(s): DECHAMPS M, BUYLAERT W, DE PAEPE P
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 73    Issue: 13   Date: 2017   
Pages: 803-807
DOI: 10.2143/TVG.73.13.2002369

Abstract :
Twee studies in verband met urgentiegeneeskunde werden vorig jaar gepubliceerd in de New England Journal of Medicine. Het artikel “Antibiotic treatment strategies for community acquired pneumonia (CAP) in adults” had tot doel een vergelijking te maken tussen empirische behandeling van patiënten die op een algemene kliniekafdeling (dus niet op intensieve zorgen)werden opgenomen en leert dat monotherapie met bètalactam niet-inferieur was ten opzichte van een combinatie met een macrolide of een monotherapie met fluorochinolone. Het dient opgemerkt dat in de groep van patiënten in de monotherapie met bètalactam 38% tijdens de hospitalisatie uiteindelijk toch ook een antibioticum kreeg dat atypische kiemen dekte. Dit is een belangrijke beperking van de studie. In die groep van 38% bleek uiteindelijk maar 2% van de patiënten besmet te zijn met een atypische kiem.
Het artikel “Amiodarone, lidocaine, or placebo in Out-Of-Hospital Cardiac Arrest (OOHCA)” had tot doel een vergelijking te maken tussen deze twee anti-aritmische geneesmiddelen met placebo en dit bij refractaire ventrikeltachycardie of ventrikelfibrillatie bij een hartstilstand buiten het ziekenhuis. De studie toonde dat noch amiodarone noch lidocaïne de overlevingskans deden toenemen en evenmin de neurologische uitkomst verbeterden. Toch werd evidentie gevonden voor een anti-aritmisch effect van beide geneesmiddelen en een vooraf geplande analyse van een subgroep bij patiënten met een hartstilstand in bijzijn van getuigen, toonde een significant lagere mortalitieit met geneesmiddelen tegenover placebo. Alhoewel de p waarde in deze subgroup analyse niet aangepast werd voor heterogeniteit verdient deze bevinding toch een beschouwing. De negatieve resultaten van de studie zouden kunnen uitgelegd worden door het feit dat de studie onvoldoende ‘power’ had of door het feit dat de toediening van de geneesmiddelen gemiddeld te laat gebeurde in de hele cohorte.






Critical appraisal of two studies related to emergency medicine
Two articles related to emergency medicine were published last year in the New England Journal of Medicine.
The paper “Antibiotic treatment strategies for community acquired pneumonia (CAP) in adults” aimed to compare empirical treatment of patients admitted to a general ward (not the intensive care unit) for CAP and revealed that monotherapy with betalactam was non-inferior to a combination with a macrolide or monotherapy with fluoroquinolone. It should be noted that in the group of patients with monotherapy of betalactam, 38% ultimately received an antibiotic that covered atypical pathogens during the hospitalisation. This is an important limitation of the study. However, only 2% of the patients in this group of 38% appeared to be infected with an atypical pathogen.
The article “Amiodarone, lidocaine, or placebo in Out-Of-Hospital Cardiac Arrest (OOHCA)” aimed to compare these two antiarrythmic drugs with placebo in refractory ventricular tachycardia or fibrillation in OOHCA. The study showed that neither amiodarone nor lidocaine improved the survival rate or the neurologic outcome. However, evidence of an anti-arrythmic effect of both drugs was found, and a pre planned subgroup analysis in patients with witnessed cardiac arrest revealed a significant lower mortality rate with drugs over placebo. Although the p value in this subgroup analysis was not adjusted for heterogeneity, this finding merits consideration. Negative results of the trial could be explained by the fact that the study was underpowered, or by the fact that the drug delivery was provided on average too late in the whole cohort.


download article




3.85.10.62.