PEETERS ONLINE JOURNALS
Peeters Online Bibliographies
Peeters Publishers
this issue
  previous article in this issuenext article in this issue  

Document Details :

Title: Peripartum-cardiomyopathie: nieuwe pathofysiologische inzichten en therapeutische perspectieven
Author(s): VERSTRAETE S, DE RAEDT H
Journal: Tijdschrift voor Geneeskunde
Volume: 68    Issue: 18   Date: 2012   
Pages: 869-878
DOI: 10.2143/TVG.68.18.2001254

Abstract :
Peripartum-/postpartum-cardiomyopathie (PPCM) is een mogelijk levensbedreigende vorm van hartfalen bij tot dan toe gezonde zwangere vrouwen of jonge moeders. Ondanks de inspanningen van veel onderzoekers is de exacte pathofysiologie vooralsnog niet volledig opgehelderd. Met de ontdekking van een cascade van oxidatieve stress, cathepsine D en 16 kDa prolactine bij PPCM werd er echter recent een ziektespecifiek pathofysiologisch mechanisme vooropgesteld. Deze cascade kan een rationele basis vormen voor een specifieke therapeutische interventie. Bromocriptine, een geneesmiddel dat de lokale en de systemische vrijzetting van prolactine remt en vele jaren werd gebruikt bij de suppressie van lactatie, werd met hoopvolle resultaten uitgetest bij individuele gevallen en in een kleine gerandomiseerde studie in Zuid-Afrika.
Grotere gerandomiseerde studies zijn echter nodig om bromocriptine toe te voegen aan de behandeling van alle patiënten met PPCM. Cardiologen of gynaecologen kunnen het echter wel reeds voorzien voor patiënten die onvoldoende reageren op de standaardbehandeling voor hartfalen.





Peripartum cardiomyopathy: new pathophysiological insights and therapeutical perspectives
Peripartum cardiomyopathy (PPCM) is a serious and potentially life-threatening disease of still uncertain aetiology in previously healthy pregnant women or women who recently gave birth. Clinical and experimental data suggested autoimmune processes, apoptosis, inflammation and endothelial dysfunction as typical pathophysiological features of PPCM. Recent data discovered that unbalanced peripartum/postpartum oxidative stress linked to proteolytic cleavage of the nursing hormone prolactin into a potent anti-angiogenic, pro-apoptotic and pro-inflammatory 16 kDa subform is a potential pathomechanism for the development of PPCM. Consistent with this idea, the blockade of prolactin by bromocriptine, a dopamine D2 receptor agonist, prevented the onset of the disease in an experimental mouse model of PPCM and appeared to be successful in individual case-reports and small pilot trials.
In this review, the medical history of a 39-year-old woman with PPCM is reported. The current state of knowledge on the incidence, the clinical presentation, the diagnosis, the treatment and the prognosis of PPCM is summarized and the above new insights into the pathophysiology and the role of bromocriptine in the treatment of PPCM are highlighted.

download article




34.204.36.101.